قسمتی از منظومه (نازیا)

نازیا!

چه کسی خواب دیده؟

چه کسی رنجیده؟

دردمیانگیز

از خواب میاشوب و از من مگریز . . .

 

نازیا!

به پایان خواهد آمد

آنچه نامیسر است

و به بار خواهد نشست

آنچه ناباوری است

 

نازیا!

آه نازیا!

اندوهم مرسان

و به بهانه هایی چنین تلخ میامیز

و با دیرآمدن هایی چنین عشق را از یاد مبر . . .